beatific

beatific — Definition

Anlamı ve Tanımı:

mutluluk verici, kutsal sevinçli

Okunuş (IPA):

(AmE /ˌbiːəˈtɪfɪk/ – BrE /ˌbiːəˈtɪfɪk/)

Terim Türü:

Sıfat: beatific

Yoğun iç huzur ve kutsal sevinç hâlini yansıtan nitelik. Latince beatificus kökü, mutluluk ve kutsama kavramlarını bir araya getirir. Teoloji ve estetik yazında, ruhsal aydınlanma anlarını betimleyen sıfat olarak ele alınır