reticent - Turkish English Dictionary

reticent

Play ENTRENus
Play ENTRENuk
Play ENTRENau

reticent — Definition

Meaning:
ketum, çekingen
Pronunciation (IPA):
(AmE /ˈrɛtɪsənt/ – BrE /ˈrɛtɪsənt/)
Part of speech:
Sıfat: reticent
Synonyms:
reserved, taciturn
Antonyms:
forthcoming

Meanings of "reticent" in Turkish English Dictionary : 14 result(s)

English Turkish
Common Usage
reticent adj. suskun
He was reticent about the crash.
Kaza konusunda suskunluğunu koruyordu.

More Sentences
General
reticent adj. sessiz
reticent adj. ağzı sıkı
reticent adj. sır saklayan
reticent adj. pek konuşmaz
reticent adj. ketum
reticent adj. az konuşan
reticent adj. ağzı kenetli
reticent adj. sır tutabilen
reticent adj. gönülsüz
reticent adj. klas ve resmi bir tarzı olan
reticent adj. isteksiz
reticent adj. zoraki
reticent adj. çekingen