disquieting

disquieting — Definition

Anlamı ve Tanımı:

huzursuz edici, kaygı uyandıran, tedirgin edici

Okunuş (IPA):

(AmE /dɪsˈkwaɪətɪŋ/ – BrE /dɪsˈkwaɪətɪŋ/)

Terim Türü:

Sıfat

İç rahatını bozan ve endişe doğuran durumu niteleyen sözcüktür; “unsettling”e yakın bir tını taşır. Disquiet fiilinin -ing’li ortaç biçimidir; modern kullanımda disquieting, net bir tehditten ziyade “bir şeylerin ters gittiği” hissini besleyen belirsiz ama güçlü rahatsızlığı anlatır.

Eş Anlamlılar:

unsettling, troubling

Zıt Anlamlılar:

reassuring, calming