enchanting

enchanting — Definition

Anlamı ve Tanımı:

büyüleyici, cazibeli, mest edici

Okunuş (IPA):

(AmE /ɪnˈtʃæntɪŋ/ – BrE /ɪnˈtʃɑːntɪŋ/)

Terim Türü:

Sıfat; Fiil kökenli biçim: enchanting

Çok çekici, etkileyici ve adeta “büyü yapmış gibi” kendine çeken niteliği tanımlamaktadır. Enchant fiilinin -ing biçimi, modern İngilizcede kalıcı bir sıfat olarak yerleşmiştir; özellikle mekân, müzik, gülüş gibi duyusal alanlarda “hafif ama güçlü çekim” tonunu taşır.

Eş Anlamlılar:

captivating, charming

Zıt Anlamlılar:

dull, off-putting