evocative - Türkçe İngilizce Sözlük

evocative

Play ENTRENus
Play ENTRENuk
Play ENTRENau

evocative — Definition

Okunuş (IPA):
(AmE /ɪˈvɑːkətɪv/ – BrE /ɪˈvɒkətɪv/)
Terim Türü:
Sıfat
Anı, duygu veya güçlü bir imgeyi zihinde canlandırmayı başaran anlatımı/nesneyi niteleyen sözcüktür; edebiyat ve sanat dilinde çok kullanılır. Latince evocare (“çağırıp dışarı almak; e- ‘dışarı’ + vocare ‘seslenmek’”) kökünden gelir; modern kullanımda evocative, “doğrudan söylemeden hissettiren” anlatımın temel sıfatlarından biri olarak yerleşmiştir.
Eş Anlamlılar:
suggestive, moving, resonant
Zıt Anlamlılar:
bland, unremarkable, uninspiring

"evocative" teriminin Türkçe İngilizce Sözlükte anlamları : 9 sonuç

İngilizce Türkçe
Genel
evocative s. hatırlatan
These streets are evocative of my childhood.
Bu sokaklar benim çocukluğumu hatırlatan yerler.

More Sentences
evocative s. andıran
evocative s. çağrıştıran
evocative s. hatırlatıcı
evocative s. anımsatıcı
evocative s. imgesel
evocative s. etkileyici
evocative s. çağrışım uyandıran
Dilbilim
evocative i. çağrışımcı

"evocative" teriminin diğer terimlerle kazandığı İngilizce Türkçe Sözlükte anlamları : 3 sonuç

İngilizce Türkçe
Genel
be evocative of f. hatırlatmak
evocative of s. akla getiren (birtakım şeyleri)
evocative of s. birtakım çağrışımlar yapan