plaintive

plaintive — Definition

Anlamı ve Tanımı:

hüzünlü, yakarışlı

Okunuş (IPA):

(AmE /ˈpleɪntɪv/ – BrE /ˈpleɪntɪv/)

Terim Türü:

Sıfat: plaintive

Üzüntü veya yalvarma tonu taşıyan ifade biçimini niteleyen sıfattır. Plaint (“şikâyet, ağıt”) kökünden gelmiştir. Müzik, edebiyat ve ses betimlemelerinde duygusal kırılganlığı aktarmak için kullanılmaktadır.

Eş Anlamlılar:

mournful, sad

Zıt Anlamlılar:

cheerful