manacle - Turkish English Dictionary

manacle

Play ENTRENus
Play ENTRENuk
Play ENTRENau

manacle — Definition

Meaning:
kelepçe, bağlamak
Pronunciation (IPA):
(AmE /ˈmænɪkəl/ – BrE /ˈmænɪkəl/)
Part of speech:
İsim/Fiil: manacle (manacles – manacled – manacling)
Synonyms:
shackle, handcuff
Antonyms:
release, unbind

Meanings of "manacle" in Turkish English Dictionary : 11 result(s)

English Turkish
Common Usage
manacle n. kelepçe
The police officer removed the manacle from the suspect's wrist.
Polis memuru, şüphelinin bileğindeki kelepçeyi çıkardı.

More Sentences
Law
manacle n. kelepçe
The police officer removed the manacle from the suspect's wrist.
Polis memuru, şüphelinin bileğindeki kelepçeyi çıkardı.

More Sentences
General
manacle n. hapseden şey
manacle n. sınırlayan şey
manacle v. kelepçe takmak
manacle v. kelepçelemek
manacle v. hareketine engel olmak
manacle v. gelişimine engel olmak
manacle v. bağlamak
Law
manacle v. kelepçelemek
manacle v. kelepçeye vurmak