disobeys - Türkçe İngilizce Sözlük

disobeys

disobeys — Definition

Anlamı ve Tanımı:
itaat etmemek, karşı gelmek, emre uymamak
Okunuş (IPA):
(AmE /ˌdɪsəˈbeɪ/ – BrE /ˌdɪsəˈbeɪ/)
Terim Türü:
Fiil: disobey (disobeys – disobeyed – disobeying)
Bir emre, kurala veya otoriteye uymamayı tanımlar; çoğunlukla norm ihlali vurgusu taşır. “Obey” fiiline “dis-” eklenmesiyle oluşmuştur; modern kullanımda disobey, kasıt ve seçim vurgusuyla “yanlışlıkla yapmama”dan ayrılır ve sorumluluk tartışmasını çağırır.
Eş Anlamlılar:
defy, disregard
Zıt Anlamlılar:
obey, comply

"disobeys" teriminin Türkçe İngilizce Sözlükte anlamları : 13 sonuç

İngilizce Türkçe
Yaygın Kullanım
disobey f. itaatsizlik etmek
The man was executed for disobeying the king.
Adam krala itaatsizlik ettiği için idam edildi.

More Sentences
Genel
disobey f. söz dinlememek
These days he disobeys his parents.
Bugünlerde anne babasının sözünü dinlemiyor.

More Sentences
disobey f. itaatsizlik etmek
The man was executed for disobeying the king.
Adam krala itaatsizlik ettiği için idam edildi.

More Sentences
disobey f. itaat etmemek
I've disobeyed them.
Onlara itaat etmedim.

More Sentences
disobey f. karşı gelmek
The students disobeyed their teacher.
Öğrenciler öğretmenlerine karşı geldiler.

More Sentences
disobey f. çiğnemek
disobey f. uymamak
disobey f. dinlememek
disobey f. riayet etmemek
disobey f. ihlalde bulunmak
disobey f. -e uymamak
disobey f. emre uymamak
Siyasal
disobey f. başkaldırmak

"disobeys" teriminin diğer terimlerle kazandığı İngilizce Türkçe Sözlükte anlamları : 2 sonuç

İngilizce Türkçe
Genel
disobey the rule f. kurala uymamak
Hukuk
disobey an order f. emre itaat etmemek