entail

entail — Definition

Anlamı ve Tanımı:

gerektirmek, beraberinde getirmek, zorunlu kılmak

Okunuş (IPA):

(AmE /ɪnˈteɪl/ – BrE /ɪnˈteɪl/)

Terim Türü:

Fiil: entail (entails – entailed – entailing)

Bir eylem veya kararın kaçınılmaz sonucu olarak belirli yükümlülükleri/sonuçları beraberinde getirmesini tanımlamaktadır. Fransızca entailler (“kesip işlemek”) kelimesinden gelişmiştir; tarihsel olarak mülkiyet hukukunda “entail” özel bir düzenleme terimiyken modern kullanımda “sonuç paketiyle gelmek” anlamına genişleyerek iş ve politika dilinin temel fiillerinden biri olmuştur.

Eş Anlamlılar:

involve, necessitate

Zıt Anlamlılar:

avoid, preclude