expiate

expiate — Definition

Anlamı ve Tanımı:

kefaretini ödemek, günahını telafi etmek, bedelini ödemek

Okunuş (IPA):

(AmE /ˈɛkspieɪt/ – BrE /ˈekspieɪt/)

Terim Türü:

Fiil: expiate (expiates – expiated – expiating)

Bir suçun ya da yanlışın doğurduğu ahlaki/hukuki yükü kefaret, pişmanlık veya telafi edici eylemlerle gidermeyi anlatan fiildir; ağır ve resmî bir tını taşır. Latince expiāre (“arınmak, kefaretle temizlemek”) kökünden gelir; tarihsel olarak dinî ritüellerle ilişkilenen “arınma” fikri modern dilde suçun bedelini ödeme ve vicdanı temizleme anlamına genişlemiştir.

Eş Anlamlılar:

atone, make amends, redeem

Zıt Anlamlılar:

excuse, justify, condone