infirm - Turkish English Dictionary

infirm

Play ENTRENus
Play ENTRENuk
Play ENTRENau

infirm — Definition

Meaning:
zayıf, güçsüz
Pronunciation (IPA):
(AmE /ɪnˈfɜːrm/ – BrE /ɪnˈfɜːm/)
Part of speech:
Sıfat
Synonyms:
frail, weak, feeble
Antonyms:
strong, robust, sturdy

Meanings of "infirm" in Turkish English Dictionary : 26 result(s)

English Turkish
General
infirm adj. halsiz
She was too elderly and infirm to remain alone.
Yalnız kalamayacak kadar yaşlı ve halsizdi.

More Sentences
infirm v. şüpheli hale getirmek
infirm v. geçerliliğini sorgulatmak
infirm v. şüphe doğurmak
infirm v. geçersiz kılmak
infirm v. hükümsüz kılmak
infirm v. geçersizleştirmek
infirm adj. zayıf
infirm adj. kararsız
infirm adj. kuvvetsiz
infirm adj. sakatlık
infirm adj. sakat
infirm adj. hastalıklı
infirm adj. güçsüz
infirm adj. güvenilmez
infirm adj. sabit olmayan
infirm adj. istikrarsız
infirm adj. riskli
infirm adj. sağlam olmayan
infirm adj. sert olmayan
infirm adj. eksik
infirm adj. geçersiz
infirm adj. hükümsüz
infirm adj. mantıksız
Medical
infirm adj. yatağa bağlı
infirm adj. yatalak

Meanings of "infirm" with other terms in English Turkish Dictionary : 10 result(s)

English Turkish
General
infirm persons n. aceze
the infirm n. zayıf insanlar
the infirm n. güçsüz insanlar
infirm [obsolete] v. halsizleştirmek
infirm [obsolete] v. gücünü azaltmak
infirm [obsolete] v. zayıflatmak
infirm [obsolete] v. elden ayaktan düşürmek
infirm [obsolete] v. güçsüzleştirmek
infirm of purpose adj. kararsız
Law
elderly mentally infirm person n. akli dengesi zayıf yaşlı kişi