| Inglés | Turco | |||
|---|---|---|---|---|
| General | ||||
| General | distinctive adj. | farklı | ||
|
I would like to put a distinctive slant on this legislation, perhaps. Belki de bu mevzuata farklı bir bakış açısı getirmek istiyorum. More Sentences |
||||
| General | distinctive adj. | kendine özgü | ||
|
What about genuine cooperation on equal terms and respecting the distinctive nature of each partner? Eşit şartlarda ve her ortağın kendine özgü doğasına saygı göstererek gerçek bir iş birliğine ne dersiniz? More Sentences |
||||
| General | distinctive adj. | belirgin | ||
|
Wine has a very distinctive smell. Şarabın çok belirgin bir kokusu vardır. More Sentences |
||||
| General | distinctive adj. | ayırt edici | ||
|
A distinctive feature of methanol poisoning is partial or complete visual impairment. Metanol zehirlenmesinin ayırt edici bir özelliği kısmi veya tam görme bozukluğudur. More Sentences |
||||
| General | distinctive adj. | özel | ||
| General | distinctive adj. | ayrıcı | ||
| General | distinctive adj. | karakteristik | ||
| General | distinctive adj. | ayırıcı | ||
| General | distinctive adj. | özgün | ||
| General | distinctive adj. | kolaylıkla ayırt edilebilen | ||
| General | distinctive adj. | ayıran | ||
| General | distinctive adj. | zarif | ||
| General | distinctive adj. | diğerlerinden ayrı | ||
| General | distinctive adj. | seçkin | ||
| Trade/Economic | ||||
| Trade/Economic | distinctive n. | ayırt edici özellik | ||
| Law | ||||
| Law | distinctive adj. | belirleyici | ||
| Linguistics | ||||
| Linguistics | distinctive n. | ayırıcı nitelik | ||
| Linguistics | distinctive n. | ayırıcı özellik | ||
| Linguistics | distinctive n. | (ibranicede) duraklı aksan | ||
| Linguistics | distinctive adj. | anlam ayırıcı | ||
| Linguistics | distinctive adj. | ayırıcı | ||
| Linguistics | distinctive adj. | telaffuzun anlamını farklılaştırabilen | ||
| Linguistics | distinctive adj. | telaffuz edileni farklı yapan | ||
| Linguistics | distinctive adj. | ayrıştırıcı | ||
| Linguistics | distinctive adj. | (işaretli sözcük) kendisinden sonra gelen sözcükten ayrılan | ||
