distinctive - Türkçe İngilizce Sözlük

distinctive

Play ENTRENus
Play ENTRENuk
Play ENTRENau

distinctive — Definition

Anlamı ve Tanımı:
ayırt edici, kendine özgü, karakteristik
Okunuş (IPA):
(AmE /dɪˈstɪŋktɪv/ – BrE /dɪˈstɪŋktɪv/)
Terim Türü:
Sıfat
Bir şeyin kolayca tanınmasını sağlayan özgün özelliğini niteleyen sözcüktür; marka, tarz ve kimlik dilinde sık geçer. Distinct kökünden -ive ekiyle türetilmiştir; modern kullanımda distinctive feature, “benzerler arasında seçtiren işaret” anlamını kuvvetle taşır.
Eş Anlamlılar:
characteristic, unique
Zıt Anlamlılar:
ordinary, generic

"distinctive" teriminin Türkçe İngilizce Sözlükte anlamları : 25 sonuç

İngilizce Türkçe
Genel
distinctive s. farklı
I would like to put a distinctive slant on this legislation, perhaps.
Belki de bu mevzuata farklı bir bakış açısı getirmek istiyorum.

More Sentences
distinctive s. kendine özgü
What about genuine cooperation on equal terms and respecting the distinctive nature of each partner?
Eşit şartlarda ve her ortağın kendine özgü doğasına saygı göstererek gerçek bir iş birliğine ne dersiniz?

More Sentences
distinctive s. belirgin
Wine has a very distinctive smell.
Şarabın çok belirgin bir kokusu vardır.

More Sentences
distinctive s. ayırt edici
A distinctive feature of methanol poisoning is partial or complete visual impairment.
Metanol zehirlenmesinin ayırt edici bir özelliği kısmi veya tam görme bozukluğudur.

More Sentences
distinctive s. özel
distinctive s. ayrıcı
distinctive s. karakteristik
distinctive s. ayırıcı
distinctive s. özgün
distinctive s. kolaylıkla ayırt edilebilen
distinctive s. ayıran
distinctive s. zarif
distinctive s. diğerlerinden ayrı
distinctive s. seçkin
Ticaret/Ekonomi
distinctive i. ayırt edici özellik
Hukuk
distinctive s. belirleyici
Dilbilim
distinctive i. ayırıcı nitelik
distinctive i. ayırıcı özellik
distinctive i. (ibranicede) duraklı aksan
distinctive s. anlam ayırıcı
distinctive s. ayırıcı
distinctive s. telaffuzun anlamını farklılaştırabilen
distinctive s. telaffuz edileni farklı yapan
distinctive s. ayrıştırıcı
distinctive s. (işaretli sözcük) kendisinden sonra gelen sözcükten ayrılan

"distinctive" teriminin diğer terimlerle kazandığı İngilizce Türkçe Sözlükte anlamları : 25 sonuç

İngilizce Türkçe
Genel
distinctive property i. ayırt edici özellik
distinctive ringing i. ayırt edici zil
distinctive structure i. kendine özgü yapı
distinctive method i. kendine özgü yöntem
distinctive character i. ayırt edici nitelik/karakter/özellik
distinctive feature i. ayırt edici özellik
distinctive skill i. ayırt edici/fark yaratan beceri
distinctive feature i. öne çıkan özellik
distinctive feature i. dikkat çeken özellik
distinctive feature i. alamet-i farika
have a distinctive smile f. kendine özgü bir gülümsemesi olmak
Ticaret/Ekonomi
distinctive competency i. ayrıcalıklı üstünlük
Hukuk
distinctive sign i. alameti farika
distinctive sign i. alamet
Teknik
distinctive ringing i. ayırtedici zil
Bilgisayar
distinctive ringing i. ayırt edici zil
Dilbilim
distinctive feature loss i. ayırıcı özellik yitimi
distinctive feature i. ayırıcı özellik
distinctive feature deletion i. ayırıcı özellik yitimi
distinctive features i. ayırıcı özellikler
distinctive (feature) s. ayırıcı
non-distinctive s. fonemik olarak ayırt edici olmayan
non-distinctive s. aktarılan anlam üzerinde hiçbir etkisi olmayan
non-distinctive s. anlamları ayırt etmeye yaramayan
non-distinctive s. anlamsal olarak ayırt edilemeyen