itham

"itham" teriminin İngilizce Türkçe Sözlükte anlamları : 30 sonuç

	Kategori	Türkçe	İngilizce
Yaygın Kullanım
1	Yaygın Kullanım	itham	accusation i.
That's just an accusation. Bu sadece bir itham. More Sentences
2	Yaygın Kullanım	itham	accusing i.
Genel
3	Genel	itham	indictment i.
What an indictment of the common fisheries policy. Ortak balıkçılık politikası için ne büyük bir itham. More Sentences
4	Genel	itham	imputation i.
I apologize unreservedly for any imputation of incorrect behaviour. Herhangi bir yanlış davranış ithamı dolayısıyla içtenlikle özür dilerim. More Sentences
Ticaret/Ekonomi
5	Ticaret/Ekonomi	itham	accusation i.
That's just an accusation. Bu sadece bir itham. More Sentences
Hukuk
6	Hukuk	itham	imputation i.
I apologize unreservedly for any imputation of incorrect behaviour. Herhangi bir yanlış davranış ithamı dolayısıyla içtenlikle özür dilerim. More Sentences
7	Hukuk	itham	accusation i.
That's just an accusation. Bu sadece bir itham. More Sentences
Genel
8	Genel	itham	allegation i.
9	Genel	itham	charging i.
10	Genel	itham	inculpation i.
11	Genel	itham	denunciation i.
12	Genel	itham	delation i.
13	Genel	itham	impeachment i.
14	Genel	itham	charge i.
15	Genel	itham	accusal i.
16	Genel	itham	recrimination N.
Ticaret/Ekonomi
17	Ticaret/Ekonomi	itham	accusal i.
Hukuk
18	Hukuk	itham	accusal i.
19	Hukuk	itham	bill of indictment i.
20	Hukuk	itham	clamor i.
21	Hukuk	itham	official written accusation i.
22	Hukuk	itham	fault i.
23	Hukuk	itham	delation i.
24	Hukuk	itham	charging i.
25	Hukuk	itham	incrimination i.
26	Hukuk	itham	clamour i.
27	Hukuk	itham	impeachment i.
28	Hukuk	itham	impeach [obsolete] i.
Eski Kullanım
29	Eski Kullanım	itham	impression i.
Argo
30	Argo	itham	beef i.

"itham" teriminin diğer terimlerle kazandığı İngilizce Türkçe Sözlükte anlamları : 130 sonuç

	Kategori	Türkçe	İngilizce
Yaygın Kullanım
1	Yaygın Kullanım	itham etmek	accuse f.
Genel
2	Genel	itham etme	excoriating i.
3	Genel	itham etme	accusation i.
4	Genel	itham eden	accuser i.
5	Genel	itham edilemezlik	unimpeachability i.
6	Genel	kişinin kendi kendini itham etmesi	self-indictment i.
7	Genel	üstü kapalı/dile getirilmemiş itham	unspoken accusation i.
8	Genel	üstü kapalı/dile getirilmemiş itham	veiled accusation i.
9	Genel	itham etme	accusal i.
10	Genel	itham eden kimse	charger i.
11	Genel	itham eden kimse	appeacher [obsolete] i.
12	Genel	itham eden	denouncer i.
13	Genel	itham eden şey	ill i.
14	Genel	itham edilebilirlik	imputableness i.
15	Genel	ağır itham	diatribe i.
16	Genel	kendini itham etme	self-delation i.
17	Genel	asılsız itham	surmise [obsolete] i.
18	Genel	itham edilme	indictment i.
19	Genel	itham etmek	accuse f.
20	Genel	itham etmek	criminate f.
21	Genel	itham etmek	allege f.
22	Genel	itham etmek	indict f.
23	Genel	itham etmek	delate f.
24	Genel	itham etmek	impeach f.
25	Genel	ile itham etmek	be accused in f.
26	Genel	itham etmek	impute f.
27	Genel	itham etmek	charge with f.
28	Genel	itham etmek	accriminate f.
29	Genel	itham etmek	task f.
30	Genel	itham etmek	tax f.
31	Genel	itham etmek	challenge [obsolete] f.
32	Genel	itham etmek	note [obsolete] f.
33	Genel	itham etmek	trounce [scottish] f.
34	Genel	itham etmek	attach [obsolete] f.
35	Genel	itham etmek	object [obsolete] f.
36	Genel	itham etmek	imply f.
37	Genel	itham etmek	insimulate [obsolete] f.
38	Genel	itham etmek	dite [obsolete] f.
39	Genel	itham etmek	inculp f.
40	Genel	itham etmek	peach [obsolete] f.
41	Genel	(mahkeme öncesi) itham etmek	precondemn f.
42	Genel	(bir kimse veya şeyi) itham etmek	stamp f.
43	Genel	hakkında herhangi bir suçlama veya itham bulunmayan	sackless s.
44	Genel	itham edici	denunciatory s.
45	Genel	itham edilmiş	excoriated s.
46	Genel	itham edici	imputative s.
47	Genel	itham edici	accusatory s.
48	Genel	itham eden	accusatory s.
49	Genel	itham edici	accusatorial s.
50	Genel	itham edilmeyen	unaccused s.
51	Genel	itham eden	denunciative s.
52	Genel	itham ederek	accusatorially zf.
53	Genel	itham edilebilir bir şekilde	imputably zf.
Öbek Fiiller
54	Öbek Fiiller	itham etmek	lay on f.
55	Öbek Fiiller	olmakla itham etmek	condemn (someone or something) as (something) f.
56	Öbek Fiiller	olmakla itham etmek	condemn someone as something f.
57	Öbek Fiiller	birini bir şeyle itham etmek	condemn someone for something f.
58	Öbek Fiiller	(birini ya da bir şeyi bir şeyle) itham etmek	condemn (someone or something) as (something) f.
59	Öbek Fiiller	(birini ya da bir şeyi bir şeyle) itham etmek	condemn (someone or something) for (something) f.
60	Öbek Fiiller	birini bir şeyle itham etmek	condemn someone as something f.
61	Öbek Fiiller	birini bir şey olmakla itham etmek	denounce someone as something f.
62	Öbek Fiiller	(birini bir şeyle) itham etmek	accuse (one) of (something) f.
63	Öbek Fiiller	birini bir şeyle itham etmek	charge someone with something f.
64	Öbek Fiiller	ile itham etmek	condemn for f.
65	Öbek Fiiller	olmakla itham etmek	condemn as f.
66	Öbek Fiiller	ile itham etmek	denounce for f.
67	Öbek Fiiller	(birini bir şeyle) itham etmek	denounce (one) for (something) f.
Konuşma Dili
68	Konuşma Dili	itham ederek eleştirmek	bash f.
Deyim
69	Deyim	itham edilmek	lie on the head of f.
Ticaret/Ekonomi
70	Ticaret/Ekonomi	itham etmek	accuse f.
Hukuk
71	Hukuk	itham edilen suç	alleged offence i.
72	Hukuk	memurun itham edilmesi	impeachment i.
73	Hukuk	verdiği ifadeyi baz olarak tanığı itham etme	impeachment of witness i.
74	Hukuk	itham davası işlemleri	impeachment proceedings i.
75	Hukuk	itham etme	charging i.
76	Hukuk	yalan şahitlik suçlamasıyla itham	impeach i.
77	Hukuk	karşıt itham	counteraccusation i.
78	Hukuk	karşılıklı itham	reciprocal accusation i.
79	Hukuk	karşıt itham	countercharge i.
80	Hukuk	karşı itham	counteraccusation i.
81	Hukuk	mukabil itham	countercharge i.
82	Hukuk	mukabil itham	counteraccusation i.
83	Hukuk	itham eden	accuser i.
84	Hukuk	kötü niyetli itham	malicious accusation i.
85	Hukuk	itham eden	delator i.
86	Hukuk	karşılıklı itham	recrimination i.
87	Hukuk	kendi kendini itham etmeme ayrıcalığı (susma hakkı)	privilege against self-incrimination i.
88	Hukuk	kendi kendini itham etmeme ayrıcalığı (susma hakkı)	freedom from self-incrimination i.
89	Hukuk	asılsız itham	false charge i.
90	Hukuk	itham eden	accusant i.
91	Hukuk	itham etme	accusement [obsolete] i.
92	Hukuk	mukabil itham	recrimination i.
93	Hukuk	boşanma davasında davacının da aynı oranda suçlu olduğunu ifade eden karşı itham	recrimination i.
94	Hukuk	yeniden itham etme	reindictment i.
95	Hukuk	(mahkeme kararı uygulanmadan önce) alenen asi olarak itham etme	denunciation [scotland] i.
96	Hukuk	itham eden kimse	impeacher i.
97	Hukuk	aldatma ile itham edilen müşterek davalı	corespondent i.
98	Hukuk	aldatma ile itham edilen müşterek davalı	co-respondent i.
99	Hukuk	itham edilebilme	indictability i.
100	Hukuk	itham etmek	impeach f.
101	Hukuk	memuru itham etmek	impeach f.
102	Hukuk	itham etmek	fault f.
103	Hukuk	itham etmek	incriminate f.
104	Hukuk	itham etmek	impute f.
105	Hukuk	itham etmek	inculpate f.
106	Hukuk	itham etmek	indict f.
107	Hukuk	ile itham etmek	charge with f.
108	Hukuk	itham etmek	delate f.
109	Hukuk	bir suçla itham etmek	impeach f.
110	Hukuk	itham etmek	accuse f.
111	Hukuk	itham etmek	rectare f.
112	Hukuk	itham etmek	retare f.
113	Hukuk	itham etmek	attaint f.
114	Hukuk	itham etmek	allege f.
115	Hukuk	itham etmek	adjudge f.
116	Hukuk	itham etmek	emplead f.
117	Hukuk	yeniden itham etmek	reindict f.
118	Hukuk	itham etmek	endict f.
119	Hukuk	(büyük jüri yoluyla) itham etmek	indict f.
120	Hukuk	itham edilen	accused s.
121	Hukuk	itham edici	accusatorial s.
122	Hukuk	itham edilmeyen	uncharged s.
123	Hukuk	itham ederek	accusatorially zf.
Siyasal
124	Siyasal	ikinci dünya savaşı'nın sonlarından itibaren fransa'nın almanya tarafından işgali esnasında (1941-44) işgalciyle işbirliği yapmakla itham edilen aydın ve siyasetçilerin kamusal hayattan tasfiyesi	epuration i.
125	Siyasal	itham etmek	charge f.
126	Siyasal	komünistlikle itham etmek	redbait f.
Eski Kullanım
127	Eski Kullanım	kanun maddesine dayanarak itham etmek	article f.
128	Eski Kullanım	itham etmek	endict f.
129	Eski Kullanım	itham etmek	implead f.
130	Eski Kullanım	itham edilebilir	imputable s.